لزوم تشخیص زودهنگام کم شنوایی

kaeii

کم‌شنوایی در کودکان وضعیتی پنهانی است و در صورت اجرا نشدن برنامه‌های غربالگری شنوایی ممکن است کم‌شنوایی تا ۱۸ماهگی پنهان بماند. کاهش شنوایی شایع‌ترین نقص مادرزادی است و میزان شیوع کم‌شنوایی در زمان تولد بیش از دو برابر مجموع دیگر اختلالات قابل ارزیابی کودکان است.
کودک از ماه‌های اولیه شروع به یادگیری زبان می‌کند، افت شنوایی عاملی است که این فرآیند را به خطر می‌اندازد. کم‌شنوایی عوارض گسترده‌ای به همراه دارد و باعث آسیب‌های جدی در رشد طبیعی گفتار و زبان می‌شود. آزمون‌های شنوایی بسیار دقیق‌اند و می‌توانند افت‌های شنوایی بسیار ضعیف را تشخیص دهند. تحقیقات نشان داده که عدم تشخیص کم‌شنوایی‌های تک‌گوشی احتمال عقب‌ماندگی تحصیلی کودکان را تا ۱۰برابر افزایش می‌دهد.
طرح غربالگری شنوایی نوزادان با هدف شناسایی به‌موقع و زودهنگام مشکلات شنوایی و ارائه خدمات لازم و مداخله بهنگام جهت جلوگیری از عوارض کم‌شنوایی حداکثر تا سن یک‌ماهگی نوزاد صورت می‌گیرد. از آنجا که کم‌شنوایی بعد از معلولیت ذهنی و جسمی شایع‌ترین مشکل مادرزادی است، بنابراین ضرورت اجرای این طرح دوچندان می‌شود. غربالگری شنوایی توسط ادیولوژیست (شنوایی‌شناس) انجام میشود. آزمایش بسیار سریع انجام می‌گیرد و برای نوزادان ناراحت‌کننده و دردناک نیست.
 موارد زیر احتمال ابتلای نوزاد به کم‌شنوایی را بالا می‌برد:
۱- وجود بیماری یا شرایطی که موجب نگهداری بیش از ۴۸ساعت نوزاد در بخش مراقبت‌های ویژه باشد.
۲-  دارا بودن علائم سندروم‌هایی که همراه با کم‌شنوایی باشد.
۳-  سابقه خانوادگی کم‌ شنوایی‌های پایدار دوران کودکی
۴-  عفونت و بیماری‌های دوران بارداری مانند سرخجه
در صورت عدم شناسایی و مداخله بهنگام، کودکان کم‌شنوا دچار تاخیر در رشد مهارت‌های زبانی، شناختی و اجتماعی می‌شوند که ممکن است مانع دستیابی به موفقیت تحصیلی و حرفه‌ای شود.


ادیومتری مشاهده رفتاری (BOA) در نوزادان و اطفال _ بخش دوم

یومتری مشاهده رفتاری (BOA)برای نوزادان 0 تا 4 ماهه:
واکنش به اصوات در نوزادان بیدار  می تواند توسط پاسخ های تصادفی نوزاد مغشوش شده و این پاسخ های تصادفی به صورت کاذب تفسیر شود. محققان ترجیح می دهند از محرک های نویزی برای نوزادان در حال خواب سبک استفاده کنند.
براي مشاهده پاسخ، اديولو‍ژيست بايد قادر به مشاهده كل صورت نوزاد همراه با هر دو گوش باشد. همچنين همه پتوها و پوشش ها بايد از كودك جدا شود تا پاسخ هاي بدن، اعضا، دستها و حالات صورت مورد توجه قرار گيرد. براي كسب پاسخ رفتاري در نوزادان در اين سن نياز به يك صداي شديد است.
 در شرايط باليني، بهترين پاسخ رفتاري، اروزال از خواب مي باشد.هنگامي كه نوزاد در حالت خواب بدون حركت و آرام است، حتي يك حركت موقت و كوتاه نيز معني دار است و دلالت بر تغيير عمده از حالت خواب دارد.

ازجمله پاسخ های قابل قبول عبارتند از:

  • پلك زدن مشخص بلافاصله بعد از ارائه محرك
  • لرزش خفيف بدن
  •  باز كردن چشمها
  • حركات برجسته بدن ، دستها و يا پاها

پاسخ در صورتي معتبر است كه حداكثر تا 2 ثانيه بعد از ارائه محرك صداساز ديده شود. قبل از ارائه محرك صداساز ،براي حداقل يك دقيقه سكوت كامل ايجاد نماييد تا شروع ناگهاني محرك بتواند، پاسخ نوزاد را ايجاد نمايد.
اين روش هاي صداسازي را مي توان در هر وضعيت مكاني انجام داد، ولي ارزيابي در محيط ارام ، شانس موفقيت را در كسب پاسخ رفتاري افزايش مي دهد (كودك به مراحل بالاتري از خواب مي رسد). محققان پيشنهاد مي كنند، به دنبال يك دقيقه سكوت كامل، وسيله صداساز بدون هيچ حركتي در فاصله 3 اينچي گوش نوزاد نگه داشته شود. مراقب باشيد كه اسباب بازي و حركت مورد نياز براي به صدا دراوردن آن دور از ميدان ديد نوزاد باشد.
شروع محرك تا حد ممكن سريع باشد و محرك براي 5-2 ثانيه با شدت ثابت ارائه شود تا نوزاد پاسخ دهد.
توالي پيشنهادي: با پايين ترين سطح شدت صداساز شروع مي شود و در صورتي كه پاسخي مشاهده نگرديد صداساز با شدت بيشتر ارائه مي شود و نهايتا با بلندترين سطح شدتي كه پاسخ استارتل را به وجود مي اورد، خاتمه مي يابد. در اين سطح كودك از ترس به گريه مي افتد.
پاسخ هاي رفتاري براي هر صداساز بايد مورد توجه قرار گيرد و زمان كافي براي ارائه هر صداساز وجود داشته باشد. در صورتي كه در مورد وجود پاسخ يك نوع صداساز شك وجود دارد ، مي توان بعد از يك دوره كوتاه سكوت و يا آزمون صداساز ديگري، دوباره اين صداساز را مورد بررسي قرار داد.
محرك هاي صوتي تكراري به سرعت تازگي خود را از دست مي دهند، بنابراين نوزاد به آنها عادت پذير شده و ديگر پاسخ نمي دهد. برخي از نوزادان فقط تك پاسخ به صداساز را نشان می دهند و در ادامه پاسخي نمي دهد. بنابراين اديولوژيست بايد هوشيار و آماده مشاهده حتي يك پاسخ باشد
در صورتي كه ارزيابي با صداسازها به طول انجامد، نوزاد ممكن است به حالت خواب عميق برود. در اين شرايط براي برگشت نوزاد به حالت خواب سبك گهواره نوزاد را تكان دهيد يا بالاي چشمش را به آرامي مالش دهيد.
تجربیات نشان می دهد که تقریبا همه نوزادان با شنوایی طبیعی در طی همان جلسه اول ارزیابی شنوایی با صداسازها شناسایی می شوند.
ارزیابی نوزادان با صداسازها در محیط های نویزی اغلب منجر به پاسخ های Fail خواهد شد. در حالی که همین نوزادان در محیط های آرام با توجه به سطح بلوغشان پاسخ می دهند.
برای تکمیل ارزیابی غربالگری شنوایی نوزادان، ادیولوژیست باید وجود شنوایی طبیعی را با OAE تایید نماید.  پاسخ های نوزادان به سیگنال های گفتاری، تون های واربل و باند های نویزی را مورد بررسی قرار دادند. سطح شدت مورد نیاز برای کسب پاسخ برای سیگنال های گفتاری نسبت به واربل تون و محرک های دیگر پایین تر بوده و تعداد پاسخ ها به طور معنی داری بیشتر بود.

فهم ماهيت، مزايا و محدوديت‌هاي سمعك

mazayaدر استفاده موفق از سمعك انتظارات واقع‌بينانه داشتن از آن خيلي مهم است. با توجه به بررسی ها معلوم مي‌شود كه نارضايتي از سمعك و نظرات منفي نسبت به آن بيش‌تر به علت انتظار غير واقعي داشتن از آن است. قبل از استفاده از سمعك بايد بدانيم كه سمعك‌ صداها را بلندتر مي‌كند ولي واضح‌تر نمي‌كند. البته هوشياري را هم بيش‌تر مي‌كند. بايد توجه كرد كه سمعك همه مشكلات مربوط به كم شنوايي را برطرف نمي‌كند. تجويز مناسب سمعك صداهاي آرام را به بلندي راحتي مي‌رساند و نمي‌گذارد به حد دردناكي برسند و به علاوه جايي كه بيش‌ترين كم‌شنوايي هست بيش‌ترين تقويت صورت مي‌گيرد. به علاوه استفاده بردن از سمعك بستگي دارد به اين‌كه گوش مريض چقدر مي‌تواند صدا‌ها را تميز بدهد و يا ياد بگيرد كه آنها را تميز بدهد. موفقيت در اين عمل به بيمار و گوش او بستگي دارد نه به عملكرد مناسب سمعك.
كساني كه تازه از سمعك استفاده مي‌كنند بايد بدانند جاهايي كه آنها بيش‌ترين نياز دا را سمعك دارند، ضعيف‌ترين عملكرد را دارد. افراد دچار ضايعه حسي- عصبي نسبت به افراد نرمال افت بيش‌تري در تمايز گفتار در حضور نويز دارند.
صنعت ساخت سمعك در تلاش است با استفاده از مدار processing سيگنال اتوماتيك و سمعك‌هاي قابل برنامه‌ريزي، ديجيتال و آنالوگ عملكرد سمعك را در حضور نويز بهبود بخشند. در بررسي smedly1990‌روي افراد مسن شايع‌ترين مشكلاتشان ضعف عملكرد در حضور نويز است.
كج فهمي‌ها بايد اصلاح شودبعضي از افراد فكر مي‌كنند كه استفاده از سمعك حساسيت شنوايي را بهتر مي‌كند. بايد به آنها آگاهي داد در حالي‌كه توجه شنيداري و توانايي عمل قاعدتاً در طول استفاده از سمعك بهتر مي‌شود اما تكرار گوش كردن با سمعك حساسيت شنيداري را بهتر نمي‌كند. برعكس گزارش‌هايي از تغيير آستانه در اثر استفاده از سمعك وجود دارد. البته اين گزارش‌ها عموميت ندارند. اين افراد به بيمارانشان مي‌گويند كه شنوايي‌شان تغيير بارزي خواهد كرد و لازم است به طور مرتب تحت ارزيابي شنوايي قرار بگيرند. براي بزرگسالان كم‌شنوا، سالي يك بار و براي كودكان كم‌شنوايي كه از سمعك استفاده مي‌كنند هر 6 ماه يكبار ارزيابي شنوايي لازم است.
خيلي از بزرگسالان معتقدند استفاده از سمعك چنان فرد را به خودش وابسته مي‌كند كه در شرايط بدون سمعك مشكلش از قبل بيش‌تر مي‌شود. از سويي اگر اين‌قدر وابستگي ايجاد مي‌شود پس دليلي براي محروم شدن از آن نيست.
بعضي استفاده كنندگان از سمعك ممكن است به اشتباه فكر كنند كه عصب گوششان از بين رفته يا ضايعه ديده و بنابراين سمعك كمكشان نمي‌كند. بايد به آنها گفته شود گرچه تقويت كننده مكانيسم حسي صدمه ديده را جبران نمي‌كند، اغلب كساني‌كه از سمعك استفاده مي‌كنند و از آن سود مي‌برند كم‌شنوايان حسي عصبي‌اند. كساني‌كه كم‌شن.ايي يك‌طرفه دارند هم وضعيت مشابهي دارند. كساني كه افت در فركانس‌هاي بالا دارند كانديداي خوبي براي سمعك نيستند. ممكن است به آنها بگوييم كه نمي‌توانند از سمعك بهره ببرند. به طور خلاصه اديولوژيست بايد به فهميده‌ها و نافهميده‌هاي مريض گوش كند و سؤالاتش را جواب دهد، توضيح بدهد و اطمينان بدهد.

ادیومتری مشاهده رفتاری (BOA) در نوزادان و اطفال _ بخش اول

nozadپایه و اساس ادیولوژی اطفال، آزمون های رفتاری کودکان است. در طی آزمون BOA ارزیابی نوزادان بدون تقویت پاسخ ها صورت می گیرد و به مشاهدات سابجکتیو ادیولوژیست تحت شرایط ساختاری و تعریف شده وابسته است.

  • مزایای اصلی BOA: صرفه جویی در زمان و عدم نیاز به تجهیزات تخصصی .
  • معایب BOA: بایاس آزمایشگر، عادت پذیری سریع نوزادان در پاسخ به محرک، تنوع زیاد در نوع پاسخ ها.


آزمون BOA در غربالگری شنوایی اولیه ابزاری مفید و موثر است ولی برای تخمین آستانه شنوایی انواعی از ادیومتری تقویتی مورد استفاده قرار می گیرد.
استفاده از صداسازها (noise-makers) و سیگنال های میدان صوتی به عنوان محرک های آکوستیکی در طی BOA، برای ارزیابی پاسخ های شنوایی در نوزادان و کودکان کم سن بسیار مفید و کارا است. پاسخ های شنوایی نوزادان و کودکان کم سن را می توان همچنین بر اساس رفتارهای رفلکسی و توجهی توصیف کرد.
رفتارهای رفلکسی: پاسخ استارتل، رفلکس auropalpebral، تغییر در رفتار مکیدن، پلک زدن و حرکات کند صورت می باشد.
رفتارهای توجهی (attentive): پاسخ سکوت (کاهش فعالت) ، افزایش در فعالیت، توقف تنفس، شروع صداسازی یا توقف ناگهانی آن، شروع یا توقف گریه، عریض کردن چشمها، جستجو و مکان یابی ، لبخند زدن، چین و چروک پیشانی و یا جیغ زدن.
ادیولوژیست ها عمدتا بر صداسازها، گفتار میدان صوتی و محرک های نویز باریک باند با شروع ناگهانی تکیه دارند. دقت کنید که تعیین طیف فرکانسی اسباب بازیها کاری مشکل ولی قابل کنترل است. از طرف دیگر پیچیدگی طیف فرکانسی برای نوزادان جذابیت دارد. بنابراین فقدان ویژگی فرکانسی اسباب بازیها نوعی محدودیت به حساب می آید. ولی می توان طیف فرکانسی هر اسباب بازی را تا اندازه ای تعیین کرد
شدت صداسازها همانند تجهیزات الکترونیکی قابل کالیبراسیون نیست. برای ارزیابی مکان یابی شنوایی از اسباب بازی هایی مانند زنگ های کوچک، جغجغه و وسایلی که در داخلشان شن قرار دارد، استفاده می شوند.

دو تئوري در مورد بلوغ کودکان عقب مانده وجود دارد:
1.    Developmental theory: کودک عقب مانده از توالی بلوغ عبور می کند ولی نسبت به کودک طبیعی این سرعت عبور کمتر است. اگر یک کودک 8 ماهه در پاسخ محرک های اکوستیکی فقط پاسخ اروزال و عریض کردن چشمها را داشته باشد،رفتار شنوایی وی کمتر از سطح سنی مورد انتظار است.
2.    Difference theory: این تئوری پیش بینی می کند که پاسخ شنوایی کودک دچار تاخیر رشدی در مقایسه با کودکان طبیعی غیر قابل پیش بینی بوده و از حالت طبیعی انحراف داشته است. پاسخ های شنوایی کودکان دچار تاخیر رشدی و عقب مانده به سن روانی آنها نزدیک تر است تا سن تقویمی.

  • درست است که BOA فاقد دقت لازم برای ارزیابی های استانه ای است ولی این آزمون تنها روش رفتاری موجود برای ارزیابی کودکان با عقب ماندگی شدید است.

رابطه ادیولوژیست و کودک

drvakodakاغلب ادیولوژیستهامی گویند: من دوست ندارم با کودکان جوان کار کنم، من نمی توانم به پاسخ های آنها اعتماد کنم و آنها ناسازگارتر از اینند که بشود به آنها اعتماد کرد.
همه این حرفها می تواند درست باشد. نوزادان کاری را انجام می دهند که دوست دارند. فقط به خاطر داشته باشید که نوزاد و کودک با پاسخ دهی ضعیف وجود ندارد بلکه امکانات، مهارت و تجربه ما در کسب پاسخ کافی نیست.
ادیولوژیست باید یک رابطه سریع و راحت از طریق کلام خوشایند ایجاد کند.
در طی گفتگوی در راهرو (hallway conversation)، کودک بین ادیولوژِیست و والدین مدام به جلو و عقب نگاه می کند. وقتی کودک تعامل مناسب بین والدین و ادیولوژیست را ببیند، او نهایتا متقاعد می شود که همه چیز خوب است و اطمینان او حاصل خواهد شد.
بیشتر ادیولوژیستها ترجیح می دهند  که در اتاق آزمون با کودک به تنهایی و بدون حضور والدین کار کنند. در صورتی که فرصت کافی برای ایجاد ارتباط مناسب با کودک وجود داشته باشد، این کار منطقی است. حضور و نقش والدین در اتاق آزمایش، کار را راحت تر و سریع تر می سازد. والدین معمولا کاملا همکار و منطقی  هستند.
مهمترین توصیه: ادیولوژیست نباید به کودک بگوید: ”من می خواهم این کار را انجام بدی“. بلکه باید بگوید ”این کاری که ما قصد انجام آن را داریم...“. در صورتی که ادیولوژیست کودک را درست توجیح کند، کودکان همان کاری را می کنند که از آنها انتظار می رود. البته برخی از کودکان داد و هوار و گریه راه می اندازند و همکاری نمی کنند. شما نمی توانید بر همه کودکان پیروز شوید.
ادیولوژیست باید مطمئن باشد که وقتی کودک صدایی را شنید، در شیوه ای کلیشه ای و مشخص و سازگار با سطح عملکرد روانی واکنش نشان خواهند داد.
کودکی با آستانه 80 دسی بل برای صدایی در سطح 85 دسی بل همان واکنش را خواهد داشت که یک کودک طبیعی در سطح 5 دسی بل بالای آستانه اش جواب می دهد. کودک 2 ساله دچار نقص شنوایی با سن روانی 1 سال همانند کودک طبیعی با سن تقویمی یک سال واکنش نشان خواهد داد.
در مورد مشاهده پاسخ های کودک کم شنوا هیچ رمز و رازی وجود ندارد. در صورتی که پاسخ وجود داشته باشد، مطمئنا شبیه به افراد طبیعی خواهد بود.
قانون نهایی: هر کودک را به عنوان یک انسان دوست داشته باشید. برخی از ادیولوژیستها در انتقال احساس بخشندگی به یک کودک عقب مانده دپار بدشکلی صورت و... دچار مشکل هستند.
انسانیت بخش مشترک و اساسی همه این کودکان است. برخی جیغ می کشند، برخی کتک میزنند، یکی هم ساکت می ماند. همه اینها، واکنش های انسانی این کودکان به دنیایی است که در دادن نعمتها به آنها بخیل بوده است. بنابراین در ابتدا این کودکان را دوست داشته باشیم.

انجام ارزیابی های رفتاری شنوایی در نوزادان

arzyabi1فن آوری های مدرن گزینه های در دسترس بسیاری برای آزمون شنوایی نوزادان و کودکان جوان فراهم آورده است. با این وجود هنوز نیاز به ارزیابی های شنوایی رفتاری وجود دارد.  بیشتر ازمون های الکتروفیزیولوژی به تجهیزات گران و وقت زیاد نیاز دارند. پاسخ های کاذب در این آزمونها نتایج را تحت تاثیر قرار می دهد.
آزمون های الکتروفیزیولوژی آزمون های واقعی شنوایی نیستند و بنابراین هیچ گاه جایگزین آزمون های رفتاری نخواهند شد. بنابراین هر ادیولوژیستی باید به کاربرد و فهم آزمون های رفتاری احاطه کامل داشته باشد.تجربه در حیطه ادیولوژی اطفال نشان می دهد که یک مجموعه آزمون برای بررای ارزیابی کودکان وجود دارد و نیاز است که پروتکل های آزمون برای هر کودک جداگانه در نظر گرفته شود.
تا زمانی که آستانه های فرکانس ویژه برای فرکانس های 4000-250 هرتز به دست نیامده، ارزیابی شنوایی کودکان کامل نیست. بنابراین ممکن است بیش از یک جلسه برای ارزیابی آستا نه ها نیاز باشد. هر چه سن کودک افزایش یابد، نتایج آزمون های شنوایی دقیق تر می شود.

محققان استفاده از اصل مجموعه آزمون ها یا  Cross-check را برای نوزادان توصیه کردند. استفاده از یک مشاهده رفتاری ساده می تواند منجر به تشخیص غلط و نهایتا درمان اشتباه شود. در اصل Cross-check از روش های الکتروفیزیولوژی همچون ABR، OAE و تمپانومتری به عنوان کراس چک نتایج آزمون های رفتاری استفاده می شود.
آزمون های رفتاری محدودیت ها و مشکلات آزمون های الکتروفیزیولوژی را ندارد و برعکس. ادیولوژیست باید در استفاده از ازمون ها انعطاف پذیری و مهارت داشته باشد.
در انجام آزمون های رفتاری استفاده از اینسرت به جای هدفون توصیه می شود.

مراحل بلوغ مکان یابی و جهت یابی در انسان

bologhتولد تا 4 ماهگی:
پاسخ های شنوایی در این محدوده سنی، محدود و بسیار رفلکسی است. در اتاق بسیار آرام، می توان پاسخ پلک زدن و گشاد کردن چشمها را به محرک های شنوایی و صداسازهای با سطح شدت آرام ایجاد نمود ولی توجه نمایید که این پاسخ ها بسیار تغییرپذیرند.
تنها پاسخ معتبر در این سن: پاسخ استارتل مورو (Moro): پلک زدن متعجبانه برای ارائه اصوات با سطوح شدتی بالاتر.
در حدود 4-3 ماهگی، نوزاد ممکن است چرخش سر به سمت صدا را شروع کند ولی لین پاسخ نیز پایدار و کاملا با ارزش نیست.   

7-4 ماهگی:
نوزاد 4 ماهه چرخش سر به سمت صدا را با ثبات بیشتر شروع می کند ولی هنوز شک و دودلی وجود دارد.
 در 7 ماهگی، عضلات گردن نوزاد آن قدر قوی شده است که اجازه چرخش مستقیم سر به سمت منبع صدا را می دهد. چرخش سر برای محرکهایی که از سطوح پایین تر از چشم ارائه می شود، به صورت طرفی می باشد. و نوزاد برای محرکهای ارائه شده در سطوح بالاتر از چشم، مکان یابی ندارد.  

9-7 ماهگی:
در این سن، نوزاد شروع به شناسایی دقیق منبع صوتی با چرخش مستقیم سر می کند. پاسخ مکان یابی تند و تیزو باثبات است. مکان یابی صوت برای اصوات ارائه شده بالاتر ازصفحه چشم هنوز بطورطرفی صورت می گیرد.  

13-9 ماهگی:
در پایان 13 ماهگی، نوزاد قادر به مکان یابی اصوات به صورت سریع و مستقیم در همه سطوح است. در 12 ماهگی، حس کنجکاوی کودک کامل شده و مکان یابی سریع در کودکانی با شنوایی طبیعی دو گوشی صورت می گیرد.

13 ماهگی و بزرگتر:
در حالی که کسب و مشاهده پاسخ های مکان یابی غیرشرطی در این گروه از کودکان آسان به نظر می رسد ولی در عمل اینطور نیست و فاکتورهای متعددی وجود دارند که رفتارهای مورد انتظار کودکان 36-12 ماهه را تحت تاثیر قرار می دهد.
برای مثال، کودک 3-2 ساله ممکن است از دادن پاسخ جهت داری به محرک های شنوایی به طور خودسرانه خودداری کند. که در این موارد از پاسخ های شرطی سازی استفاده می شود.

لزوم تاریخچه گیری در ارزیابی نوزادان

avarezاستفاده از ارزیابی موثر نیاز به اطلاعاتی در مورد کودک ، والدین و مشکل کودک دارد. کسب اطلاعات در این زمینه از طریق تاریخچه گیری انجام می شود.توانبخشی و ارزیلبی ادیولوژیک نیاز به کنترل رفتار دارد. برای کنترل رفتار، ادیولوژیست باید کودک، والیدن و مشکل را درک کند. این نیازها را با یک تاریچه گیری صحیح می توان برطرف کرد.
همچنین زمان تاریخچه گیری فرصت مناسبی را برای ایجاد رابطه مناسب با والدین و کودک ایجاد می کند.
تاریخچه گیری از طریق استفاده از فرم اطلاعات اولیه تسهیل می شود. این فرم را والیدن قبل از انجام آزمون می تواندد پر کنند. این فرمها باید تا حد ممکن خلاصه بوده و هدف آن ایجاد مناسب ترین اطلاعات برای شناسایی کودک، تعیین خواسته های والدین از ارزیابی ها و... می باشد.
یک اشتباه رایج: سوالاتی از والدین به طور شفاهی پرسیده شود که چند دقیقه پیش توسط والدین در فرم تاریخچه گیری به انها پاسخ داده شده است.
در تفسیر برخی نشانه ها به عنوان شنوایی نرمال باید احتیاط صورت گیرد. یک کودک کم شنوا در 3-2 ماهه Cooing کاملا طبیعی دارد، با صدای بلند در 4 ماهگی می خندد، قبل از 6 ماهگی دو صدا را Babble می کند، چیزهایی شبیه به ”ماما“ در 9 ماهگی می گوید و در 12 ماهگی چیزهایی شبیه به ”دا دا“ می گوید.
والدین کودک ناشنوایی در کلینیک اصرار داشتند که کودکشان در یک سالگی شنوایی طبیعی داشته است. زیرا او در یک سالگی ماما و دا دا را ادا می کرد. این در حالی است که تصاویر رادیوگرافی در حین تولد این کودک نشان از ناهنجاری کامل استخوانی در گوش داخلی و عدم وجود شنوایی دارد.

نوروپلاستی دستگاه شنوایی انسان_ بخش دوم

noroدر طی روزها و ماه های اول زندگی، فعالیت های حسی موجب تحریک و برانگیختن ارتباطات نورونی از ساقه مغز تا مناطق کورتکس می شود. نتایج این تجربیات حسی اولیه، فعالیت هایی است که از یک نوزاد طبیعی انتظار داریم: در دو ماهگی قادر به گرفتن اشیا است، در 4 ماهگی مکان یابی اصوات در فضا شروع می شود، در 6 ماهگی می تواند برخی از واکه ها را بازشناسی و تقلید کند که برای تولید گفتار لازم است و در 12 ماهگی می توان نتایج شکل گیری عصبی را در کودکان مشاهده کرد (کودک شروع به بیان زبانی با تولید اولین کلمات می کند).
مطالعات علمی نشان می دهد که تاثیر عوامل محیطی بررشد اولیه مغز (در دوران جنینی)بسیار بیشتر از میزانی است که قبلا تصور می شده است. شرایط و محیط قبل از تولد نه تنها بر تعداد سلول های مغزی و تعداد ارتباطات بین آنها بلکه بر مسیر این ارتباطات تاثیرگذار است. برای مثال، تغذیه ناکافی (سو تغذیه) قبل از تولد و سال های اول زندگی می تواند اثرات مخربی بر رشد مغز داشته باشد و منجر به اختلالات رفتاری و نرولوژیک همچون ناتوانی یادگیری و عقب ماندگی ذهنی شود. عفونت های ویروسی و یا سو مصرف داروها می تواند دقت ساعت گونه رشد عصبی را برهم زده و باعث epilepsy و یا شاید اتیسم شود. بنابراین تمرکز زیاد جامعه بر اهمیت مراقبت های قبل از تولد قابل درک است.
شواهد آزمایشگاهی از فرضیه پلاستیسیته سیستم شنوایی حمایت می کند. آزمایشات حیوانی نشان می دهد  که رشد عصب شنوایی، هسته های ساقه مغز و کرتکس شنوایی در طی رشد طبیعی و در زمان هایی که ورودی قطع شده (کم شنوایی)،توانایی و ظرفیت تغییر را داراست.همچنین شواهد نشان می دهد که ارائه مجدد ورودی حسی (توانبخشی) بعد از یک دوره محرومیت شنوایی موجب تغییرات پلاستیک بسیاری می شود و اثرات مخرب ناشی از محرومیت شنوایی تنها در مراحل اولیه رشد قابل برگشت پذیر است.  این مطالعات از دوره های بحرانی برای مداخله و اصلاح اختلالات حمایت می کند.

رشد سریع مغز در حدود 10 سالگی شروع به کند شدن می کند. در حدود 18 سالگی به کمترین میزان خود میرسد البته نوجوان در این سن دارای بیشترین قدرت مغزی است. به خاطر داشته باشید که پلاستیسیته هیچ وقت متوقف نمی شود و با یادگیری مهارت های جدید در بزرگسالان، ارتباطات سیناپسی جدید و در نتیجه مسیرهای جدید ایجاد می شود ولی هرگز مغز نمی تواند به سهولت سه سال اول زندگی شبیه سازی و ایجاد اطلاعات جدید بکند.

مراحل بلوغ تولید گفتار در انسان

goftarدر این بخش چارچوبی برای درک پایه های مهم رشد گفتار در کودکان طبیعی ارائه می شود تا از این طریق بتوانید تفاوتهای این کودکان با کودکان دچار کاهش شنوایی (که دچار تاخیر رشدی هستند) را دریافت کنید.

نوزادان تازه متولد (newborn):
گریه و واکه ها رایج ترین اصوات تولید شده توسط نوزادان تازه متولد است. در پایان ماه اول زندگی، گریه معنی پیدا می کند و مادر می تواند بین انواع گریه تمایز بگذارد.
تولید اصوات(غیر از گریه) و واج سازی، طبیعی ولی بدون رزونانس می باشد.نوزاد شروع به تولید اصوات cooing می کند.
نوزاد می تواند بین واج های مختلف و تونالیته های متفاوت و الگوهای استرسی تمایز ایجاد کند ولی این تمایز شنوایی شامل روابط معنایی اصوات نیست.  

نوزادان 3-2 ماهه:
در 2 ماهگی، کنترل عضلات برای توقف و شروع  حرکات دهانی و صداسازی رشد پیدا می کند.  به نظر می رسد که نوزاد بر تولید اصوات شبه واکه همچون “ooh” و “aah” متمرکز است. در 3 ماهگی، احتمالا خندیدن و Babbling شروع می شود.

نوزادان 6-4 ماهه:
در این مرحله، نوزاد اصواتی را تولید می کند که به آن Tru babbling می گویند و شروع به پاسخ دهی به اسباب بازی های صداساز می کند. کنترل بیشتری بر روی زبان (tongue) دارد.
نوزاد ممکن است برای زمان های طولانی، صداسازی های خود را تجربه و گوش کند. در حدود 5 ماهگی نوزاد ترکیباتی مانند همخوان-واکه می سازد. در حدود 6 ماهگی، از نوزاد اصوات حنجره ای و لبی شنیده می شود.  

نوزادان 10-6 ماهه:
حدود 6 ماهگی ، babbling متوقف می شود. بعد از آن، واحد گفتاری برای این نوزادان تبدیل به همخوان-واکه می شود. در طی این دوره (10-7 ماهگی) فیدبک مادر از اصوات کودک، پایه تولید اولیه کلمات است. هنگامی که نوزاد کنترل بر حرکات دهانی و صداسازی را افزایش می دهد، تولید گفتار به صورت سیلاب های تکراری همچون “babababa” و “dadadada” پیشرفت می کند.
در 10 ماهگی نوزاد به اسم خودش پاسخ می دهد، با تکرار صداها بازی می کند، کلمات ”نه“ و ”بای-بای“ را درک می کند، ممکن است بتواند “ma-ma” و “da-da” را تکرار کند و به طور قابل توجهی به موسیقی و آواز گوش فرا می دهد.
فرکانس همخوان Babbling در ترتیب کسب اصوات گفتاری منعکس می شود. با افزایش سن و تجربه صوتی، Babbling نوزاد، گفتار بزرگسال در سختار سیلابی و تونالیته را منعکس می کند. هنگامی که مادر اصوات نوزاد را تقلید می کند و بداهه های گفتاری دیگری نیز به آن اضافه می کند، نوزاد شروع به تقلید این بداهه های گفتاری نیز می کند. در این مرحله شکل گیری الگوهای گفتاری نوزاد در جریان است. ممکن است تقلید مقدم بر درک معنای توالی اصوات باشد و یا برعکس.

نوزادان 18-11 ماهه:
در اولین سال تولد، معمولا اولین کلمات معنی دار ادا می شود و این به فعالیت های شنیداری در طول یک سال کامل وابسته است. بلافاصله پس از ادای اولین کلمه، کودک شروع به ایجاد واژگان لغت می کند.
14-12 ماهگی: از دو یا سه کلمه معنی دار استفاده می کند، افراد را به درستی شناسایی می کند، اجزای بدن و اسباب بازی ها را با اسمشان بازشناسی می کند، با ریتم موسیقی بالا و پایین می پرد، و تلاش به تقلید کلمات می نماید.
18 ماهگی: کودک باید حداقل 10-6 کلمه بسازد.

صفحه1 از8

عضویت در خبرنامه

جهت دریافت اخبار سمعک و اطلاعیه های ما ایمیل خود را ثبت کنید و عضو شوید.

دفتر مرکزی

address

میدان فاطمی، ابتدای خ جویبار، ک میرهادی شرقی، پ 23، واحد 4

tel

10-11 26 85 88 (9821+)

mail

mail

کلینیک

address

میدان فاطمی، ابتدای خ جویبار، ک میرهادی شرقی، پ 23، واحد 15

tel

49 360 860 (9821+)

mail

mail

Off Canvas Menu

سمعک- بهترین سمعک - سمعک هوشمند- سمعک ارزان-سمعک -میکروسون- میکروسون- سمعک خوب-سمعک سالمندان- سمعک مطمعن-سمعک های میکروسون-میکروسون و سمعک - سمعک برتر- سمعک دیجیتال- سمعک استارکی- سمعک زیمنس- سمعک آلمانی- سمعک امریکایی-سعک میکروسون-نماینده انحصاری شرکت میکروسون اسپانیا در ایران (microson)